Bebeklerin ve çocukların ağız saÄŸlığı : 

 Süt diÅŸlerinin çıkmaya baÅŸlaması ; genellikle 6-24.cü aylar arasıdır . ( 6 aylık gecikme normaldir ). Bu dönemde çocuk, aile tarafından takip edilmeli ve gerekiyorsa diÅŸ hekimine götürülmelidir.

 
Bebeğin beslenmesi ; çok dikkat edilmesi gereken bir konudur.
Bu dönemde şekerli besinlerin ağırlıklı olduğu bir beslenme ( ballı biberon vs.. ) önerilmez . Doğal anne sütü veya katkısız süt en iyisidir. Çocuk , şekerli gıdalardan hoşlansa bile bu gıdalar süt dişlerinde çürüklere neden olabilir.
 Süt diÅŸlerindeki çürükler ; aÄŸrı ile çocuÄŸun çok küçük yaÅŸlarda tanışmasına ve gelecekte bazı fobileri olmasına neden olabilir . Ayrıca bu çürükler süt diÅŸlerinin çok erken kaybına neden olabilir.
Süt dişlerinin erken kaybı ; alttan gelen daimi dişlerin yönünü bulamamasına , yeterli yer kalmadığı için çıkamamasına yada çarpık çıkmasına neden olabilir . Bu da ileride estetik veya fonksiyonel bozukluklara neden olur. Bu sorunların ileride halledilmesi daha zor , uzun süreli ve masraflı olabilir. Bu nedenle erken dönemde sorunlar saptanmalı ve diş hekimi tarafından gerekli önlemler alınmalıdır.
Bebeği çürükten korumanın yolları ;
Biberona veya emziğe , bal , pekmez , şeker gibi tatlandırıcılar ilave etmemek.
Bebeği , ağzında biberonla beslenirken uyutmamak.
Beslenme sonrası , dişlerin temiz ve ıslak bir tülbent veya gazlı bez ile silinmesi
Çocukların parmak emme alışkanlığı , dilin aşırı büyük olması veya çeneyi kapatırken dilin diÅŸlerin arasında kalması gibi yutkunma sorunlarının olup olmadığı dikkatle incelenmelidir. EÄŸer böyle bir durum söz konusu ise kalıcı sorunlara yol açmadan gerekli müdahaleler yapılmalıdır . Aksi taktirde çenesel veya diÅŸsel bozukluklar veya konuÅŸma problemleri oluÅŸabilir. Bu da gelecekte uzun süreli ve masraflı tedavilerin yapılmasına neden olur .   
 Süt diÅŸleri toplam 20 tanedir.
Süt dişlerinin aralarının açık olması normaldir . Bunun nedeni yerlerine gelecek daimi dişlere yer sağlamaktır.
Süt dişlerinde de çürük oluşabilir. Bu çürüklerinde mutlaka tedavi edilmesi gerekir.
Süt dişleri iltihaplanmış ise önce kanal tedavisi denenmeli , mümkün olmazsa diş çekilmelidir.
Süt dişleri zamanından önce çekilirse , alttan gelen daimi dişe yer kalmaz ve yer darlığı oluşur.
 

Kalıcı dişlerin çıkmaya başlaması ; genellikle 6-12 yaş arasıdır.( 1 yıl gecikebilir. )
İlk daimi diş 1.molar ( altı yaş dişi ) dir ; Altı yaş civarlarında çıkmaya başlar. Bu dönemde ağız bakımı yeterince bilinçli yapılmadığından bu dişler çok fazla çürüme riski taşımaktadır. Halbuli bu dişler bütün bir hayat boyu ağızda kalacaktır. Bu nedenle ağız bakımının en iyi şekilde öğretilerek bu dişlerin çürümesinin önlenmesi gerekmektedir.
Kalıcı dişler çıktıktan sonra ağız bakımı ; çocuğun kendisi tarafından düzenli olarak
yapılmalıdır. .Bu dönemde çıkan dişler hayat boyu kullanılacağı için çok dikkatli bir şekilde korunmalıdır . Bu yaşlarda doğru bir şekilde öğretilen ağız bakımı , yıllar boyunca korunmayı sağlaması nedeniyle çok önemlidir. Çocuklarımıza ellerini yıkamayı nasıl bir refleks gibi çok küçük yaşlardan itibaren öğretiyorsak diş fırçalamayı da aynı el yıkama gibi çok küçük yaşlarda öğretmeli ve devamlılığını sağlamalıyız.
Kalıcı dişlerin çıkmasında gecikme veya çarpıklık ( yer darlığı ) olması ; durumunda diş hekimine başvurulmalıdır. Çarpık dişler , genellikle tüm kalıcı dişler sürdükten sonra ( 12-13.ncü yaşlarda ) , Ortodontik tedavi (tel ile çapraşıklık tedavisi ) ile düzeltilebilir. Çenesel uyumsuzluklar var ise büyüme bitmeden tedavi edilmelidir. Dişsel çarpıklıklar ise büyümenin bitmesinden sonra da düzeltilebilir.Yine de bu tedavi , büyüme esnasında daha hızlı ve başarılı olmaktadır.
 
Kontrol :
12-13 yaşlarda , kalıcı dişlerimizin tamamı çıkmış olmalıdır. Bu yaşlarda yapılacak kontroller çok önemlidir. Çocuğun ağzında süt dişi kalmış olabilir , çeneler arası uyumsuzluk veya çarpık dişler mevcut olabilir.
Zamanında yapılan teşhislerle tüm sorunları , kısa sürede ve daha masrafsız bir şekilde halletmek mümkündür. Yaş ve problemler ilerledikçe , halletmek daha zor ve masraflı olmaktadır. Bu nedenle erken teşhis çok önemlidir. Erken teşhis için 6 ayda bir düzenli olarak diş hekimine kontrole gidilmelidir.
Beslenme :
0-12 yaşlar arasındaki beslenme, dişlerin gelişimini etkileyebileceğinden büyük öneme sahiptir . Bu dönemde flor , kalsiyum ve vitaminler yeterli miktarlarda alınmalı , gerekiyorsa takviye edilmelidir . ( 2-12 yaşlar arasında flor tabletlerinin kullanımı tavsiye edilmektedir.)
Tatlı besinlerden ve dişlerin yüzeylerine yapışan gıdalardan uzak durulmaya çalışılmalıdır. Tatlı olarak meyve gibi doğal besinler.tercih edilmelidir. Tükürük salgısını arttırdığı için şekersiz sakızların da kullanılması önerilmektedir.
Ağız bakımı :
Çocukların ağız bakımı ilk önceleri ebeveynler tarafından sağlanır. Yemek sonrasında ağzın çalkalanması , dişlerin silinmesi veya mümkünse fırçalanması gerekir. Bunlar yapılamıyorsa son gıda , süt veya peynir olmalıdır. Bunların içerisindeki kalsiyum ve kazein dişlere faydalıdır.
Sonraki dönemlerde çocuklar kendi ağız bakımını saÄŸlayabilir. Ağız bakımının doÄŸru bir ÅŸekilde yapılabilmesi için diÅŸlerin fırçalanması ve diÅŸ ipi kullanımı mutlaka bir diÅŸ hekimi tarafından öğretilmelidir. 

 

 Ã‡ocukların diÅŸ hekimine alışabilmeleri için ; bir sorunları olmadan önce çocukların , ebeveynleri tarafından diÅŸ hekimi muayenehanelerine götürülerek diÅŸ hekimine alışmaları saÄŸlanmalıdır. Böylece çocuÄŸun ilk izlenimi , diÅŸ hekimine gittiÄŸinde canının yanmadığı olacaktır. Daha sonra ise ( özellikle tedavinin ilk seansında ) mümkün olduÄŸunca çocuÄŸun canını yakmayacak iÅŸlemler yapılmalıdır. ÇocuÄŸun dikkatini dağıtmak ve muayenehaneyi sevdirmek için bazı oyuncaklar bulundurmakta fayda vardır.