Artık diş hekimi kesin teşhise varmışsa, bir tedavi planı düzenler ve amaçlanan tedaviye baş­lar. Her hasta en çok buna ilgi duyduğundan, il­kin varolan ağrıları olabildiğince ağrısız giderme­ye girişir. Sonra, dişlerin sakımmına ve böylece çiğneme işlevinin yeniden sağlanmasına yarayacak önlemleri alır. Bazı hastalar da muayeneha­neye «Bu dişim ağrıyor, çekilsin.» diyerek kesin gözlem, kesin teşhis ve kesin terapi ile gelir. Hiç bir diş hekimi böylesine yüzeyel ve bilgisizce ar­zulanan terapiyi uygulamaz; tersine tüm olasılık­ları göz önünde bulundurarak, hangi tedavi biçi­minin hasta için daha uygun ve yararlı olduğunu uzun uzadıya düşünüp taşınmalıdır; çünkü diş hekimi, çiğneme birimlerini olabildiğince "sakınmak ya da yeniden oluşturmak ereğiyle, tüm dişlerin sanitizasyonuna özen gösterir. Üstelik çoğu zaman salt bir diş tedaviye gerekseme duymaz; birçok diş —ve de dişeti— bir dişin yazgısıyla yakından ilgilidir. Kuşkusuz çoğu hasta; ayıracak zaman­ları, paraları ve sabırları olmadığından ya da çok korktukları için ağzın böylesi gerekli sanitizasyo­nuna karşı koyar. Bu hastalar salt ağrının gide­rilmesini isterler, dişlerin durumu ve hastalığın ileriki gelişimi onlar için önem taşımaz. Özellikle böyle durumlarda tedavi korkusu da buna eklenir. Diş hekiminin uygulayacağı birçok tedavi çeşidi vardır: Restoratif tedavi, cerrahi yöntemler, diş konumunun düzeltilmesi (ortodonti)