Ailenin psikososyal ortamı

Ailede ortak disiplin anlayışı, her şeyden önce çocuğun ikilem yaşamaması açısından çok önemlidir. Annenin "hayır" dediğine babanın "evet" demesi başlangıçta çocuğu belirsizliğe ve kararsızlığa, daha ilerideki yaşlarda ise inatçılığa ve itaatsizliğe sürükler. Nasıl olsa istediğini eninde sonunda yaptıracaktır. Bu nedenle anne ve baba birbirlerinin yaptıklarını onaylamasalar bile o an çocuğun yanında itiraz etmemeleri doğru olur. Çocukta, çelişkiler içinde inatçı, dediğim dedik ve meydan okuyan bir kişilik gelişmemesi için anne ve babanın kurallar konusunda tutarlı kararlar almaları gerekir.

Çocukta sık sık görülen yemek yeme sorunu, gece geç yatma ve uyku güçlüğü, inatçılık gibi davranış bozukluklarını çoğunlukla babanın çalıştığı, annenin çocuğun eğitimi ile ilgili olduğu ailelerde görülür. Bu tür ailelerde babanın çocukla daha çok sevgi alış verişinin olduğu, ancak babanın çocuğun eğitimine ayracak zamanı veya gücü olmadığını da görüyoruz. Az da olsa anne ve babanın yer değiştirdiği olmaktadır. Annenin onaylamadığı davranışlara babanın hoş görü ile bakması beraberinde bir başka sorunu da getirmektedir. Anne saygınlığını yitirmekte, çocukla deyim yerinde ise yüz-göz olmaktadır. Çocuk yemeyi ret ederek, uyumamakta direnerek, ve sık sık akıl almaz isteklerde bulunarak annenin gücünü denemektedir.

Sonuç olarak tam sağlıklı anne babalık ve sağlıklı bir aile ortamı oluşturabilmek herkes için kolay değildir. Ancak çocuk konusunda neye kızıp, neye kızmayacaklarını, neye ödül neye ceza vereceklerine, hangi kurallarda esnek, hangi kurallarda kesin davranılacağına önceden karar veren anne ve babalar çocuğun gelişimi ve eğitiminde tutarlılık gösterirler ve ortak aldıkları sorumluluğun keyfini çıkarırlar.