Nesilden nesile geçen dayak olayı, araştırmacılar tarafından gösterilmiştir ki hiçbir zaman disiplin konusunda işe yaramamıştır ve yaramayacaktır. Dayak yiyen çocuk, yaptığı harekete sadece dayak riski devam ettiği sürece ara verir. Dayak riskinin ortadan kalktığını hissettiği anda yeniden hareketi tekrarlar. Çoğunlukla kendilerine vuran insanlara itaat etmek veya uymak istemezler. Disiplinin asıl amacı olan doğru ile yanlış arasındaki farkı öğrenemezler. Sadece ne için dayak yiyeceklerini, ne için dayak yemeyeceklerini öğrenirler.

Dayak ayrıca birçok negatif etkiye de sahiptir. Bunlardan biri, dayağın şiddeti öğretmesidir. Çocuğunu ya da karısını döven bir çok insan zamanında kendisi de dayak yemiştir. Bir akranına vuran bir çocuğa, bunu nereden öğrendiğini sorarsanız "Annemden öğrendim" yanıtını alırsınız. Kimisi için de dayak, tartışmaları çözmenin tek yolunun kaba kuvvet olduğunu öğretir. Ve çocuk, hayal kırıklıkları veya sinirlenerek başa çıkabileceği daha ılımlı yolları öğrenmekten alıkonulmuş olur. Aynı zamanda gücün kötüye kullanılmasını da öğretir. (Güçlünün, güçsüze karşı). Tabii bir de istenmeden de olsa sinirle yapıldığında, çocuğun yaralanmasına sebep olabilir. Siniriniz geçtikten sonra dayak, daha az fiziksel hasara neden olur, ancak olayın sıcaklığı geçtikten sonra olması daha fazla soru uyandırıcıdır. Şu kesindir ki dayak her zaman olduğundan daha saldırgan bir davranış olarak algılanır ve hareketin düzeltilmesinde çok daha az etkilidir.

Eğer bir ebeveyn için dayak tavsiye edilemez bir şey ise, başka bir yetişkin tarafından uygulanması elbette hiç tavsiye edilemez. Öğretmen, bakıcılar ve çocuğunuzla hep baş başa kalan herhangi bir yetişkinin hiçbir fiziksel yaptırım uygulamama konusunda önemle uyarılması gerekir.

Çoğu uzman ve ebeveyn bir konuda aynı fikirdedir. Henüz kelimeleri anlayamayan bir bebek çok ciddi bir hata yapıyorsa (Sıcak bir yüzeye yaklaşıyor, caddeye atlıyor...), eline ya da poposuna vuracağınız ses veren bir tokat kabul edilebilir. Ancak çocuğun idrak yeteneği geliştikten sonra artık fiziksel cezalandırma kabul edilemez.