1.         Onüç yaÅŸ altındaki çocukların davranışsal problemleri, çocukların ebeveynleriyle ve ailenin diÄŸer üyeleriyle çatışmalar yaÅŸamasına sebep olur. (örn. dışa vurumcu tavırlar, yıkıcı davranışlar, okula gitmeyi reddetme,vs.) 


2.        ÇocuÄŸun davranışları, ebeveynler arasında sürekli kavga ve tartışmalara sebep olur, bu durum da ebeveynlerin çocuÄŸa karşı yaklaşımlarını olumsuz etkiler.   


3.        Çocuklar ve ebeveynler arasındaki sınırlar zayıflar, güç ve kontrol gibi konularda sorunlar yaÅŸanır, bu da ebeveynlerin görevlerini yeterince yerine getirememesine sebep olur.   


4.        Çocukların davranışsal sorunları, okuldaki ve komÅŸu çevredeki çocuklara da yayılır; bu durum aileyi strese sokar.


5.        Tüm aile üyeleri arasında, evdeki sorunlara baÄŸlı olarak gerilim ve çatışmalar yaÅŸanır.   


6.        Çocuklar ebeveynler arasındaki ayrılıklardan yararlanır, kendi çıkarları için ebeveynlerden birini diÄŸerine karşı kullanır.


7.        Ebeveynler birbirine karşı öfke duyar, ebeveynler öfkeleri sebebiyle birbirlerinin otoritelerini kıracak davranışlar sergilerler, bu durum da çocuÄŸun davranışsal problemlerini daha da arttırır.