Down sendromu 1866 yılında  Dr. John Langdon Down tarafından tanımlanmıştır.  Bu çocuklar  deri, saç,  kemik, göz yapısı gibi özellikleri nedeniyle birbirlerine benzerler.   Belirli yüz yapıları vardır. Fiziksel yapılarının MoÄŸol  ırkına benzemesi nedeniyle önceden  olarak adlandırılmıştırlar. Daha sonra bu isim kullanılmamaya baÅŸlanmıştır.
Ä°nsan  hücreleri 46 kromozona sahiptir. Down sendromlu olarak doÄŸan çocuklar 46 deÄŸil 47 kromozona sahiptir. Bu çocuklar ekstradan bir tane daha 21. kromozona sahiptirler. Bu fazladan kromozon çocuÄŸun bireysel geliÅŸiminin bir çok alanında yaşıtlarından farklılaÅŸmasına sebep olur.bu nedenle çocuÄŸun geliÅŸimini çok boyutlu deÄŸerlendirmek gerekir.   
Down sendromlu bireylerin herkes gibi güçlü ve zayıf yönleri vardır. Ancak kendi yaşıtlarından farklı  sosyal, duygusal, akademik  ihtiyaçları vardır.
Down sendromlu çocuklar zihinsel geliÅŸimlerinde gecikme vardır. Zihinsel yetersizliklerinin yanı sıra görme, iÅŸitme problemi de yaÅŸamaktadırlar. Uzağı ve yakını görmede problem yaÅŸarlar. Motor geliÅŸimlerinde de önemli gecikmeler vardır. Zayıf kas yapısı çok yaygındır. Bu çocuklar çevrelerini keÅŸfetmeye  baÅŸladıklarında hareketsizliklerinin sonucu olarak kilo almaya baÅŸlaralar. Bir süre sonra da fazla kilolu olmaları hareketlerini engellemeye baÅŸlar. Çabuk yorulurlar. Çabuk yorulmaları yanında bu çocuklarda uyku bozukluklarıda görülür.Çok erken kalkma, uyumama  aileyi, çocuÄŸu  ve çocuÄŸun çevresini de olumsuz etkiler.
Öğrenme yetenekleri birbirinden çok farklı olmakla birlikte gelişimlerinde gecikmeler vardır. Herbirinin zayıf ve güçlü yönleri birbirinden farklı olmakla birlikte, ortak özellikleri de vardır.
Down sendromlu çocuklarda dil geliÅŸiminde sorunlar vardır. (KonuÅŸmada gecikme, yetersiz sözcük daÄŸarcığı, artikülasyon  problemleri, iÅŸittiÄŸi sesler arasında ayrım yapmada güçlük) Dil ve konuÅŸma yeteneÄŸi terapiyle düzeltilebilir.ÇocuÄŸun önce dili sonra dili kullanmayı öğrenmesi çok önemlidir.  ÇocuÄŸun dil geliÅŸim güçlüklerini anlamak ve erken yaÅŸlarda eÄŸitim programları hazırlayarak destek vermek geliÅŸimi açısından çok önemlidir. ÇocuÄŸun zihinsel geliÅŸimi; konuÅŸma, düşünme, sonuç çıkarma ve hatırlama özel eÄŸitimle geliÅŸtirilebilir. Bunlar birbirlerini etkiler.  Bütün bunlar için hepsinin merkezi dil geliÅŸimidir. EÄŸer çocuÄŸun dil geliÅŸimini desteklersek zihinsel geliÅŸimini de desteklemiÅŸ oluruz.
Down sendromlu çocukların zihinsel sorunları olması bu çocukların öğrenemeyecekleri anlamına gelmez. Bu problemler çocuÄŸun öğrenme hızını, dikkatini, motivasyonunu, iÅŸitsel öğrenmelerini etkiler. Bu çocuklar daha yavaÅŸ ve yaşıtlarına göre daha az miktarda bilgi öğrenirler.Yeni durum ve aktiviteleri genelleÅŸtirmede güçlük yaÅŸarlar.  Yaşıtlarıyla aynı geliÅŸim aÅŸamalarından geçmelerine raÄŸmen bu aÅŸamaları tamamlamaları oldukça uzun sürer. ÇocuÄŸun geliÅŸimini dikkate alarak, daha fazla tekrar, daha çok zaman harcayarak ve en uygun eÄŸitim yöntemlerini kullanarak  geliÅŸim aÅŸamaları tamamlanabilir.
Down sendromlu çocuklarda  okuma yavaÅŸ geliÅŸir.Okullarda kendi yaÅŸ grubundaki çocuklarla kaynaÅŸtırma eÄŸitimine katılan downlu çocuklar yaşıtlarına göre daha yavaÅŸ okurlar. Down sendromlu bir çocuk kullanılabilir seviyede okumayı öğrenebilir. Bu okuma çocuÄŸun dil geliÅŸiminde ve hafızasında büyük rol oynar.  Öğrenme potansiyelleri zihinsel yetenek, iÅŸitme ve görsel hafıza  ile ilgilidir. Öğrenmelerine yardımcı olmak için görsel  ve duyusal öğrenme kanallarının maksimum kullanılması faydalıdır.
Down sendromlu çocuklar uygun eğitim programları ile teşvik edilmelidir. Yaşına uygun davranışları ve yaşıtları ile ilişkilerini geliştirmesi için desteklenmelidir.