Düşünme bazen yalnızca imge (imaj)lerle yapılabilir. Dü-şündüğümüz durumun imge (hayalini, görüntüsünü)sini zihnimizde can-landırırız. Örneğin; odamızdaki eşyaların yerlerini değiştirmek istediğimiz-de, önce hangi eşyanın nereye uygun olduğunu, nerede daha iyi duracağı-nı gözümüzün önüne getiririz. Ondan sonra eşyaların yerlerini değiştiririz. İmgeleme daha çok somut durumlar için söz konusudur. Soyut düşüncele-ri imgelemek daha zordur. Örneğin, "dürüstlük" kavramını düşündüğümüz¬de, bu kavramı en uygun şekilde bize açıklayacak bir tek imgeyi zihnimizde canlandıranlayız.
İmgeleme, öğelerini bellek depolarından alır. Bazı insanlar, zihinlerinde tam resimsel imgeler oluşturabilirler. Diğer bir deyişle bu kişiler gördükleri durum ve nesneleri olduğu gibi, tüm ayrıntılarıyla zihinlerinde canlandırabi¬lirler. Bu tür imgelemeye "fotoğrafsı imgeleme" denir. Fotoğrafsı imgeyle il¬gili araştırmalarda çok ayrıntılı resimler kullanılır. Bu resimler deneklere be¬lirli bir süre gösterildikten sonra, resim ve resimdeki ayrıntıların ne kadarının hatırlandığı değerlendirilir. Fotoğrafsı imgeleme yetisi özellikle çocuklarda ve sanatçılarda daha güçlüdür