Algı alanı; bireyin belli bir anda çevresinde fark ettiği her şeyi kapsar. Ör¬neğin; caddede yürüyen bir insanın fark ettiği, işportacı ve çevresindeki ka¬labalık, o anda onun algı alanını oluşturur. Bu alanın dar veya geniş olması, algıladıklarının az veya çok olmasına bağlıdır. Dikkat belirli bir noktada odak¬landığı zaman algı alanı daralmıştır. Dikkat, kısa zaman aralıklarıyla farklı ko¬nulara yöneldiği veya ayrıntıları da algılamaya başladığı zaman algı alanı da¬ha geniştir. Bu, algı alanının değişken olduğunun göstergesidir.

Algı dayanağı: İnsan dış dünyayı olduğu gibi algılamaz. Uyaranlar yo¬rumlanırken hoş-nahoş, iyi-kötü, güzel-çirkin, ahlaki olan-olmayan vb. değer yargıları ile birlikte değerlendirilerek anlam kazanır. Örneğin; bir Çinlinin iş¬tahla içeceği yılan çorbası, bir Türk için hiç de iştah açıcı olmaz. Buradaki tep¬kinin temelinde bireyin sahip olduğu değerler yer almaktadır. Algıların, dü¬şüncelerin, davranışların temelinde yer alan ve bunları denetleyen değerler sistemine algı dayanağı denir.

Algıda bütünlük: Nesneler tek tek uyaranlarının sıralanmış bir toplamı olarak değil, bütünleştirilerek algılanır. Bu bütünlük nitelikler toplamından oluşmuş bir bütünlük değildir. Gestaltçıların ortaya koyduğu gibi yapılaşmış bir bütünlüktür. Buna algıda bütünlük denir. İnsan çevresindeki nesne ve olayları önce bütün olarak algılar, sonra ayrıntılar algılanır.