Genellikle çevremizdeki nesneler renk, ses, ışık, şekil vb. birçok uyaran¬dan oluşmuştur. Biz bu uyaranları tek tek değil, belli bir düzenleme yaparak, bütünleştirerek algılarız. Örneğin; bir işaret ya da resme baktığımızda, tek tek çizgi ya da noktalar veya renkler yerine, resmin ya da işaretin bütününü gö¬rürüz. Elimizde tuttuğumuz ince, uzun, dışı mavi nesneyi kalem olarak algıla¬rız. Bir nesneyi, bir varlığı tek tek somut ya da soyut özellikleriyle değil, bu özellikleri düzenleyerek bir biçime sokup bütün olarak algılarız. Bu düzenle¬me eğilimine algıda organizasyon; bütünleştirme eğilimine de algıda bü¬tünlük denir.