Nesnelerin uzayda (mekânda) üç boyutlu algılanmasına derinlik algısı
denir. Nesnelerin görüntüsü ağ tabakaya iki boyutlu olarak düşer. Çevresel etkenler ve gözün yapısal özellikleri nedeniyle nesneler üç boyutlu olarak algılanır.
Çevresel nedenler, nesnelerin görünüşlerine bağlı nedenlerdir. Bunlar¬dan bazıları şöyle sıralanabilir:
•   Paralel hatların (tren rayları gibi) gittikçe yaklaÅŸarak ufukta birleÅŸiyor-
muş gibi görünmesi,
•   Yakında olan nesneler açık, net ve ayrıntılı olarak algılanırken uzaktaki
nesnelerin ayrıntısız ve puslu görünmesi,
•   Birbirini kapatan nesnelerden tam görünenin daha önde algılanması,
•   Uzaktaki nesnenin aÄŸ tabakadaki görüntüsünün daha küçük, yakındaki
nesnenin görüntüsünün daha büyük olması.
Gözün yapısal özelliklerine bağlı nedenler: İki göze sahip olmak derin¬lik algısına neden olur. Çünkü iki gözün aldığı ayrı görüntüler beyinde birleş¬tirilirken derinlik ipuçları verirler.
Gözler uzaktaki ve yakındaki nesnelere bakarken farklı açılar oluşturur. Bu fark nesnenin uzakta veya yakında olduğunu belirtir.
Göz merceğini hareket ettiren kaslar, merceğin kalmlaşıp inceldiğini bey¬ne iletir. Kalınlaşma uzağa, incelme yakına bakıldığını ifade eder. Beyin için bu bilgiler de derinlik ipucu oluştururlar.
Psikologlar, derinlik algısı ile ilgili olarak görsel uçurum deneyleri yap¬mışlardır. Resim 10'da görüldüğü gibi üzeri camla kaplı bölümde de zemin düz olduğu hâlde, bebekler ve hayvanlar derinlik algıladıkları zemin üzerin¬den geçmemişler; ama derinlik algılamadıkları diğer taraftan çağırıldıkların¬da, çağrıya uymuşlar ve bu zemin üzerinden geçmişlerdir