Benzerlik ilkesi: Benzer şekil, ölçü ya da renkte olan uyaranları birlikte algılama egilimindeyiz. Örneğin; bir basketbol takımındaki oyuncular, diğer takımın oyuncularından, giydikleri formaların renklerinin ayrı olması nede¬niyle kolayca ayrılırlar.
Yakınlık ilkesi: Birbirine yakın olan uyaranları bir bütün olarak algılama egilimindeyiz. Örneğin; bir arkadaşınız sizi dinlerken siz masaya art arda iki kez vurduktan sonra, bir süre bekleyip masaya tekrar iki kez vurduğunuzda ve arkadaşınıza masaya kaç kez vurduğunuzu sorduğunuzda, büyük bir olası¬lıkla dört vuruş yaptığınızı söylemeyip iki çift vuruş yaptığınızı söyleyecektir.
Kapalılık, tamamlama ilkesi: Bazen nesneyi algılayabilmek için uyaran¬lar yetmez, bu durumda, biz yine de algımızı bir bütün olarak ve boşlukları kapatarak tamamlarız. Örneğin, birinin arkasına saklanan bir arkadaşımızı tü¬müyle görmesek bile tanıyabiliriz. Uzaktan gelen bir müzik parçasını bütün olarak duymasak, yalnızca aralıklı olarak duysak bile, hangi parça olduğunu tanıyabiliriz.
Bunun gibi siyah-beyaz bir zeminde; yine siyah-beyaz renklerden oluşan bir Dalmaçya köpeğini ayırt edebiliriz (bk. Resim 9).
Süreklilik ilkesi: Sürekliliği olan bir şekildeki uyaranlar bir bütün olarak algılanırlar. Hep aynı biçimde görmeye alıştığımız nesnelerin uyaranlarını al¬gılarken şekillerle bütünleştiririz.
Simetri: Zihnin bir başka gruplama özelliği de simetrik uyarıcıların bir bütün hâlinde algılanmasıdır. Örneğin; Şekil 2'de verilen 3. şekiller karşılıklı veya arka arkaya simetrik olarak algılanırlar.
Zıtlık: Aralarında zıt durumlar olan nesnelerin bir bütün hâlinde algılan¬ması zihnin başka bir gruplama özelliğidir. Karda beyaz tavşanın değil, siyah tavşanın dikkati çekmesinin nedeni siyah ve beyaz rengin zıtlığıdır.