Psikiyatri ve psikoterapi toplumla doğrudan ilişki içerisinde, gelişim ve değişime tarihin her döneminde gereksinim duyan bir uygulama alanıdır. Bireyin toplum içerisindeki konumu çağa bağlı olarak değişime uğrarken, psikiyatri, bireyi en doğru sekilde anlamak ve ruhsal açıdan rehberlik etmek için kendini her dönem yenilemek zorundadır. 21.yüzyıl bireyini 19. ve 20. yüzyılın kuramsal modelleri ile anlamak ve ona yardım etmek olanaksız ve hatta zarar verici bir yaklaşımdır. Yeni yüzyılda psikoterapinin spekülatif yaklaşımlardan çok bilimsel verileri rehber edinmesi beklenmektedir. Artık bir çok ruhsal sorun kişilik yapısının ürünü olmaktan çok kendi başına bir olgu biçiminde ele alınmaktadır.

 

Psikoterapinin başlıca amacı kişinin kendileşmesidir. Şizofreni ve bipolar duygudurum bozukluğu gibi bazı psikiyatrik bozukluklar genetik ve biyolojik etkenlerle açıklanırken, bunlar dışında kalan bir çok tanı grubu (örn. dissosiyatif bozukluklar, bir çok depresyon, anksiyete ve panik bozukluğu türleri, yeme bozukluğu, travma sonrası stres bozukluğu, ilişki ve evlilik sorunları, alkolizm, uyuşturucu madde bağımlılığı) ağırlıklı olarak çocukluk çağı travmatik yaşantıları, aile yapısı, anababanın çocuk yetiştirme tarzı ve toplumsal etkilerle açıklanmaktadır.Bu bilinçte olan psikolog ve psikiyatristler için politika, popüler kültür, tarih, ve psikoloji yanı sıra başta sinema gibi çağın teknolojik olanaklarından yararlanan çok boyutlu sanat dalları esin kaynağı olmaktadır.