Yaygın anksiyete bozukluğunun temel özelliği, kişinin gündelik hayatta karşılaştığı olaylarla ilgili olarak, engelleyemediği aşırı bir endişe ve kuruntulu beklenti (evham) içinde olmasıdır.
 
Ekonomik durum, muhtemel iş yükümlülükleri, sağlık sorunları, çocukların yaşayabileceği olaylar, ev işleri, onarımlar, randevulara yetişememe gibi günlük konularla ilgili olarak aşırı/ölçüsüz bir endişe ve kuruntular sıklıkla görülmektedir.
 
Yaygın aksiyete bozukluğu, DSM-IV’te sosyal ya da mesleki işlevlerde önemli bozulmaya ya da hastada belirgin strese neden olan, çeşitli somatik belirtilerin eşlik ettiği aşırı ve yaygın endişe hali olarak tanımlanmıştır.
 
Yaygın anksiyete bozukluğu sıklıkla görülen bir durumdur. Yaygın anksiyete bozukluğunun bir yıllık yaygınlığı için akla uygun tahminler %3 ile %8 arasında değişmektedir. Yaygın anksiyete bozukluğu olasılıkla, genellikle diğer bir anksiyete bozukluğu ya da bir duygudurum bozukluğu gibi eşlik eden mental bozukluk ile birlikte görülebilmektedir. Öyle ki, yaygın anksiyete bozukluğu olan hastaların %50’sinin diğer bir mental bozukluğu bulunmaktadır.
 
Kadın/erkek oranı ortalama 2/1’dir, ancak hastanede tedavi gören hastalarda bu oran 1/1 dolayındadır. Başlangıç yaşını belirlemek güçtür, çünkü bozukluğu olan çoğu hasta hatırlayabildikleri kadar uzun zamandır endişeli olduklarını bildirmektedirler. Klinisyen ile ilk temas herhangi bir yaşta olabilirken, hastalar genellikle klinisyenle 20’li yaşlarda karşılaşırlar.
 
Yaygın anksiyete bozukluğu olan hastaların sadece üçte biri psikolojik tedavi için başvurmaktadırlar. Birçok hasta genellikle pratisyenlere, dahiliye doktorlarına, kardiyologlara, göğüs hastalıkları hekimlerine veya gastroenterologlara başvurarak, bozukluğun somatik, fiziksel belirtileri için tedavi aramaktadırlar.
 
Birçok mental bozukluk gibi, yaygın anksiyete bozukluğu’nun nedeni tam olarak bilinmemektedir. Ancak, biyolojik araştırmalar beynin kaygı ile ilişkili bölgelerinde (kortikal yapılar, limbik sistem, bazal gangliyonlar ve serebellum) nöral iletinin bozulmuş olabileceğini düşündürmektedir.

Normalde stres yanıtlarında olması gereken otonomik esnekliğin azaldığı görülmektedir.
Hastaların 1.derece yakınlarında %20 gibi yüksek oranda yaygın anksiyete bozukluğuna rastlanması genetik etkenleri düşündürmekteyse de genel kabul çevresel etkenlerin daha önemli olduğu yönündedir.

Kaygı ile kişilik özelliklerini araştıran çalışmaların çoğunda "çekingen, bağımlı, kompülsif ve düşük benlik saygısı" özelliklerinin önemli yatkınlaştırıcı etkenler olduğu gösterilmiştir.
Stres verici yaşam olayları yaygın anksiyete bozukluğunda en azından tetikleyici bir etkendir.
Sonuç olarak bu bozukluğun kalıtsal ve biyolojik bir temel üzerinde çevresel olumsuzluklarla ortaya çıktığı düşünülmelidir.
 
Yaygın Anksiyete Bozukluğunda özellikle önemli olan ruhsal süreç, kişinin "çevre üzerinde denetiminin olmadığı" inancıdır. Denetlenemez olaylardan kaynaklanabilecek tehlikeler (kazalar, hastalıklar, felaketler v.s.) zihni sürekli meşgul etmektedir. Kişi sürekli olarak potansiyel tehlike yaratan uyaranları izlemekte, tehlike oluşturmayan (hoş) uyaranları ise dikkate almamaktadır. Bu durum, hastalarda otomatik ve farkında olunmadan işleyen bir zihinsel düzenektir.
 
Hastalar endişelerinin aşırı ve yersiz olduğunu her zaman kabul etmeyebilirler.
Kişi yoğun endişesini durduramadığı için dikkatini olağan işlere odaklamada güçlük çeker, dalgınlaşır.

Hastalar huzursuz, çabuk heyecanlanan ve sabırsız kimselerdir. Yüz ve beden gergin, eller genellikle titremektedir. Kas gerginliğine bağlı seyirmeler, titreme, ağrı ve sızılar olabilir. Baş, sırt, omuz ağrıları ve sertliği sıktır. Kas gerilimi özellikle alın kaslarında çok yoğundur. Çoğu hasta uyku sorunları, kabus ve karabasanlar yaşar.
 
Kolay yorulma, ağız kuruluğu, aşırı geğirme, soluk alma ve yutma güçlüğü, çarpıntı, sık idrara çıkma, erken boşalma- ereksiyon güçlüğü, kulak çınlaması, baş dönmesi, uyuşmalar gibi yakınmalar ayırıcı tanı problemleri doğurmaktadır.
 
Kaygı belirtilerinin hastalar tarafından bedensel hastalık kaygılarına yol açması kaygıyı daha da ağırlaştırmaktadır. Bu durumda hipokondriyazis (hastalık hastalığı) İle ayırt etmek güçlük arz edebilir.

Yaşın ilerlemesi ile genellikle kaygı bozukluklarının görülme sıklığı ve belirtilerin şiddeti azalmaktadır. Yine de yaşlılık döneminde karşılaşılan kaygı hastalıklarının % 60-70ini YKB oluşturmaktadır.
 
Yaygın Anksiyete Bozukluğu Tanı Ölçütleri
 
A.     En az 6 ay süreyle hemen her gün ortaya çıkan, birçok olay ya da etkinlik hakkında ( iÅŸte ya da okulda baÅŸarı gibi) aşırı anksiyete ve üzüntü (endiÅŸeli beklentiler) duyma.
B.     KiÅŸi, üzüntüsünü kontrol etmeyi zor bulur.
C.     Anksiyete ve üzüntü, aÅŸağıdaki altı semptomdan üçüne (ya da daha fazlasına) eÅŸlik eder(son 6 ay boyunca hemen her zaman en azından bazı semptomlar bulunur). NOT:Çocuklarda sadece bir maddenin bulunması yeterlidir.
   
(1)    huzursuzluk, aşırı heyecan duyma ya da endiÅŸe
(2)    kolay yorulma
(3)    düşünceleri yoÄŸunlaÅŸtırmada güçlük çekme ya da zihnin boÅŸalmış gibi olması
(4)    irritabilite
(5)    kas gerginliÄŸi
(6)    uyku bozukluÄŸu (uykuya dalmakta ya da sürdürmekte güçlük çekme ya da huzursuz ve dinlendirmeyen uyku)
 
D.Anksiyete ve üzüntü odağı, bir Eksen I bozukluÄŸunun özellikleri ile sınırlı deÄŸildir, örn;anksiyete ya da üzüntü bir Panik Atağı olacağı (Panik BozukluÄŸunda olduÄŸu gibi ), genel bir yerde utanç duyacağı (Sosyal Fobide olduÄŸu gibi), hastalık bulaÅŸmış olma (Obsesif-Kompulsif Bozuklukta olduÄŸu gibi), evden ya da yakın akrabalarından uzak kalma (Ayrılma Anksiyetesi BozukluÄŸunda olduÄŸu gibi), kilo alma (Anoreksiya Nervozada  olduÄŸu gibi ), birçok fizik yakınmanın olması (Somatizasyon BozukluÄŸunda olduÄŸu gibi ) ya da ciddi bir hastalığının olması (Hipokondriyaziste olduÄŸu gibi), ile ilgili deÄŸildir ve anksiyete ve üzüntü sadece Posttravmatik Stres BozukluÄŸu sırasında ortaya çıkmamaktadır.
 
E. Anksiyete , üzüntü ya da fizik yakınmalar klinik açıdan belirgin bir strese ya da toplumsal, mesleki ya da önemli diğer işlevsel alanlarda bozulmaya neden olur.
 
F. Bu bozukluk bir maddenin (örn; kötüye kullanılan bir ilaç, tedavi için kullanılan bir ilaç) ya da genel tıbbi bir durumun (örn; hipertiroidizm) doğrudan fizyolojik etkilerine bağlı değildir ve sadece bir Duygudurum Bozukluğu, Psikotik bir bozukluk ya da bir Yaygın Gelişimsel Bozukluk sırasında ortaya çıkmamaktadır.
 
   En yaygın olarak, yaygın anksiyete bozukluÄŸu olan hastalar bazı somatik belirtiler konusunda yardım için genel pratisyene ya da dahiliye uzmanına baÅŸvururlar. Alternatif olarak, hastalar özgün bir belirti için bir uzmana baÅŸvururlar – örneÄŸin, kronik diyare. Özgün psikiyatrik olmayan tıbbi bir hastalık nadiren bulunur ve hastalar doktor arama davranışlarında çeÅŸitlilik gösterirler. Bazı hastalar yaygın anksiyete bozukluÄŸu tanısını ve uygun tedaviyi kabullenirler, diÄŸerleri sorunları için ek tıbbi konsültasyonlar isterler.
 
TEDAVÄ°
 
Yaygın anksiyete bozukluğu olan hastaların en etkili tedavisi psikoterapötik, farmakoterapötik ve destekleyici yaklaşımların kombinasyonudur.
Özellikle davranışçı-biliÅŸsel psikoterapiler ile yaygın anksiyete bozukluÄŸunda baÅŸarılı sonuçlar alınmaktadır.  Düşünce biçimlerini ve bunların rahatsızlık verici iÅŸlevini hastalara göstermek hedeflenir. Kötü iÅŸlevli düşünceleri yeniden yapılandırma, gerçek yaÅŸam ÅŸartlarında üzerine gitme denemeleri, derecelendirilmiÅŸ ev ödevleri yanında solunum eÄŸitimi, kas gevÅŸetme teknikleri kullanılır. Yagın Anksiyete BozukluÄŸu yaÅŸadığından şüphelenen kiÅŸilerin mutlaka bir uzmana baÅŸvurmaları ve profosyonel destek almaları gerekmektedir.