Alzheimer hastalığının ilerleyen evrelerinde hafıza, konuşma, yön bulma, insanları tanıma gibi yetilerin kaybolması hastalarda davranış bozukluklarına ve sinirliliğe yol açıyor. Bu nedenle uzmanlar, ailelerin bakıma muhtaç hale gelen alzheimer hastalarına sabır ve şefkatle yaklaşması gerektiğini vurguluyor. Alzheimer ayrıca halk arasında ‘bunama’ denilen durumun da en sık rastlanan nedenlerinin başında geliyor.

Ankara Üniversitesi Nöroloji Bölümü Uzmanı Doç. Dr. Ayşe Bingöl, alzheimer’da hasta yakınlarına büyük iş düştüğüne dikkat çekerek, “Hastalık yavaş ilerliyor. Belirtilerin başlangıcı ve son nokta arasında ortalama 8-10 yıl geçiyor. Hastalıkta 3 yıldan az bir süreç görülmüyor.” diyor. Bingöl, alzheimer’ın başlangıç, orta ve ileri evre olarak adlandırılan dönemlerden oluştuğunu söylüyor.

Alzheimer’ın başlangıç devresinde hasta yalnızca zorlayıcı iş durumlarında sorun yaşadığı için hastalığın teşhisi kolay olmuyor. Orta evrede ise hasta basit işlerde bile yardım alacak duruma geliyor. Örneğin, uygun ortamda uygun kıyafet seçiminde zorlanıyor. Bu dönemin biraz daha ileri boyutunda ise banyo yapımında ve tuvalet ihtiyacında yardıma ihtiyaç duyuluyor.

Büyük abdestin kaçırılmaya başlanması ise son yani ileri evrenin habercisi oluyor. İleri evrenin başlangıcında hasta konuşma ve kendini ifade etmede zorlanıyor ve sadece 5-6 kelime kullanabiliyor. Daha sonra sırasıyla konuşma tek kelimeye düşüyor. Yürüme ve gülümseme becerisi kayboluyor. Verilen emirlere tepki veremiyor, son olarak ise başını dik tutma yetisini kaybediyor.

Bingöl, ilginç bir ayrıntıya dikkat çekerek hastaların yetilerini bebeklerin büyürken kazandığı sıranın tersine kaybettiğini dile getiriyor. İlk belirtiler başladığında hastanın 13 yaşındaki çocuk zekasına düştüğünü kaydeden Bingöl, ‘orta evrede’ ise hastalar uygun giysileri seçemiyorsa 5-7 yaş altına inmiş olacağını belirtiyor.