Kişilik bozukluğuna ilişkin belirtiler ve yakınmalar, genellikle gençlik ya da daha erken çağlarda belirgin olarak ortaya çıkar. Erişkinlik, orta yaş ve yaş­lılıkta bu tür belirtilerin ve yakınmaların belirginliği azalır.
Kişilik bozukluğu olanlar, genel olarak kendi davranışlarının başkaları üzerindeki etkisinden ya da etkin biçimde davranmamaktan yakınırlar. Kişi­lik bozukluklarını fark edip beğenmezler, değiştirmek isterler. Ya da kendi bozukluklarının farkında değillerdir.
Kişilik bozuklukları, ruhsal alanda öncelikle duygu durumunda denge­sizlik ve düzensizliklerle dikkati çeker. Zaman zaman endişe, kaygı, kızgın­lık, öfke belirtileri ortaya çıkar. Değişik ölçülerde bedensel yakınmalar da görülebilir.
Kişilik bozukluğuna ilişkin davranışlar, tutumlar çocukluktan beri sürege-lir. Bu nedenle benlik tarafından benimsenmiş olduklarından, bunlardan ödün verilemez. Bu yüzden kişilik bozukluğu olanlar, içinde bulundukları toplumsal ortama uyum sağlayamazlar. İçinde bulundukları çevreyle ortam­la sürekli bir çatışma ve sürtüşme içine düşerler. Uyum amacıyla esneklik göstermezler. Çevreyi, ortamı kendilerine uydurmaya çalışırlar.
Kişilik bozukluğu gösterenler ruhsal bozukluk ve hastalıklara yatkın olurlar. Örnek vermek gerekirse sosyopat denilen kişiler toplumun düzeni­ne uymazlar, onun dışına çıkarlar, hatta onu düzeltmeye ya da yıkmaya ça­lışırlar. Sosyopati denilen kişilik bozukluğunun başlıca belirtileri şunlardır: bilinçli olarak kurallara ve yasalara karşı gelmek, toplumsal değerleri red­detmek, acımasız ve sorumsuzca davranmak, yalan söyleme, cinsel sapık­lıklar, kleptomani (kontrol edilemeyen çalma arzusu), sadizm (başkalarını, özellikle sevdiği kimseyi üzmekten zevk alma), mazoşizm (başkasının, özel­likle sevdiği kimsenin kendisini üzmesinden zevk alma), serserilik, içki, uyuş­turucu bağımlılığı vb.
Özetle çocukluk, gençlik ya da önceki çağlarda kişilik bozukluğu göste­renlerde şizofreni, duygu ve heyecan bozuklukları, bağımlılık olasılığı yük­sektir.