Ruhsal tedavi insanlık tarihi kadar eskidir. Bu tür tedavinin insan ve top­lum yaşamına girmesi, ilk insanların inançlarından kaynaklanmıştır. İlk in­sanlar bütün zararlı, huzur bozan durumları, sıkıntıları, kaygıları, korkuları, önce kötü ruhların, daha sonra şeytanın yaptığına inanmışlar, bunlardan kur­tulmak için büyüye önem vermişlerdir.
Orta Çağa kadar ruhsal tedavi yöntemleriyle dinsel inanç ve uygulama arasında sürüp gelen sıkı bağlantı, 18. yüzyılda çözülmeye başlamıştır.
Mesmer (1733-1815) ilk kez hipnoz ve manyetizmayla hastaları iyi etme­ye çalışmıştır. Mesmer, elinde tuttuÄŸu bir mıknatıstan yayılan "manyetik dal­galar" aracılığıyla hastaları iyileÅŸtirdiÄŸine inanıyordu. Daha sonraları bazı ruh doktorları da tedavide doktor-hasta arasında duygusal alışveriÅŸ ve telkinin te­mel olduÄŸunu ileri sürmüşler, bu durumun en iyi hipnozla saÄŸlandığını gös­termiÅŸlerdir. Bu görüşler Freud ve onu izleyenlere uygun ortamı hazırlamış, ruhsal tedavinin bilimsel temelleri atılmış, kuramlar çoÄŸalmıştır. 
   Ruhsal tedavi bir yöntem olarak ilk kez Freud tarafından uygulanmıştır. GeniÅŸ anlamda ruhsal tedavi (psikoterapi), insanın ruhsal yapısını anlamak, hastanın tutum, davranış ve düşüncelerini çözümlemek, desteklemek, geliş­tirmek, olgunlaÅŸtırmak ve iyileÅŸtirmek demektir. BaÅŸka bir deyiÅŸle ruhsal te­davi, insanın kendisiyle baÅŸkalarıyla barış içinde olması, denge ve düzenini sürdürmesi, çevreye uyum saÄŸlaması amacına yönelik yolların, yöntemlerin kullanılmasıdır.