1974 yılında Selye, belirli ölçüler içinde olumlu ve yararlı olan, uyumun sürdürülmesine yarayan stresi "iyi stres" (eustress) olarak adlandırmıştır. Selye'ye göre, belirli ölçüler içinde stres organizmanın çalışması, davranış­ta bulunması, gelişmesi için gereklidir. Havalar soğudukça insanın kalın ve sıkı giyinmesi, kalorifer, soba yakması; terleyince soyunması iyi stresin in­sana sağladığı yararlara örnektir. Sınıf geçmek için zorlanan öğrenci, bu du­rumu iyi kullanırsa başarılı olur, sınıfını geçer. Romanı, öyküsü, oyunu üze­rinde çalışırken zorlanan yazar, zorlanmadan kaynaklanan açık bilinç, odak­lasan dikkat ve doğru işleyen düşünce süreciyle daha yaratıcı olur, güçlü ve kalıcı ürünler verir.
İyi stres, insanın çaba göstermesini, çalışmasını, başarısını sağlar. Bu tür bir zorlanma olmasaydı, öğrencinin ders çalışmasını, sınava hazırlan­masını, sporcunun yarışmadaki üstünlüğünü, insanın saygınlık kazanmak için çalışmasını gerektiren ruhsal güç olmaz ve buna bağlı etkinlikler ger­çekleşemezdi.
İşten çıkarılan, sınıfta kalan, bir yakınını yitiren kişinin yaşadığı stres "kö­tü stres"tir. Kişi sürekli ve yoğun olarak kötü stresle karşılaşırsa organizması­nın dengesi bozulur. Bedensel ve ruhsal rahatsızlıklara direnci azalır. İyi stres kişiyi yaşama bağlarken kötü stres kişiyi yaşamdan uzaklaştırır.
Bazı durumlarda olayın iyi yönlerini öne çıkararak kötü stresi iyi strese dönüştürmek mümkün olabilir. Örneğin; ertelenen üniversiteye giriş sınavı­nın yarattığı gerilimden; soru tarzını öğrenmiş olmak, eksikliğini hissettiği konularda kendisini yetiştirmek için daha uzun zamana sahip olmak gibi olumlu yönler öne çıkarılabilir.
Strese yatkın kişilik özellikleri: Strese (zorlanmaya) yatkın kişiler sü­rekli kaygılıdırlar. Bu kişiler, duygu ve düşüncelerini sürekli denetler ve bastırırlar. Kendilerine ve başkalarına güvenleri yoktur. Hep "en iyi olmak", "en başarılı olmak", "en doğruyu yapmak" gibi kusursuzluğu arayan bek­lentileri vardır