Günümüzde genel olarak zekâ ayrı bir yetenek şeklinde ele alınmamak¬tadır; algı öğrenme, düşünme gibi yeteneklerin oluşturduğu bir bütün ola¬rak görülmektedir. Zekâ bugün işlevsel olarak düşünülmektedir. Zekâyı iş¬levsel olarak düşünmek demek zekâyı "yeni durumlara uymayı ya da karşı¬laşılan problemleri çözmeyi mümkün kılan, çeşitli yeteneklerin oluşturdu¬ğu bir bütün" olarak tanımlamaktır. Diğer bir deyişle kişinin edindiği bilgi ve öğrenmeleri, karşılaştığı yeni durumda hızla işlemden geçirerek çözüme ulaştırması da zekâdır.
Bu tür kuramların başında Jean Piaget'nin bilgi işlemleme kuramı gelir. Ona göre zekâ, bireyin doğumundan itibaren gelişir. Her basamakta farklı bir işlev kazanır. Yetişkin insanın zekâsı, çeşitli işlevleri yerine getirmek bakı-mından en olgun olanıdır.
Piaget'ye göre çocuk; doğumdan, iki-dört yaş sonuna kadar uzayan dö-nemde uyaranlara uygun tepkiler vermeyi ve öğrendiği davranışları yinele-ye yineleye pekiştirmeyi başarabilir. Dört yaşından yedi yaşına kadar, sayı, zaman, ağırlık, derinlik, boyut, uzay kavramları gelişir ve yerleşir. Pekişen davranışlar ve yerleşen kavramlar düşünmenin ilk öğelerini oluşturur. An¬cak bu tür düşünmede sezgiler ağırlık taşır. Henüz soyutlama yapılamaz. Sevgi, saygı, korku, ölüm gibi kavramlar tam olarak gelişmemiştir. Daha çok somut olan bu düşünme biçimi on iki yaşına kadar sürer. Bu yaştan sonra soyut düşünme gelişir.