Bugüne dek yapılan tanımlara göre kişilik; "bir insanı başkalarından ayı¬ran bedensel, zihinsel ve ruhsal özelliklerin bütünü"dür. Bir başka deyişle ki¬şilik kavramından, bir insanı diğerlerinden farklı kılan duygu, düşünce, tu¬tum ve davranış özelliklerinin tümü anlaşılır.
Her insanın ya da kişiliğin bir nesnel (objektif), bir de öznel (sübjektif) ya¬nı vardır. Dışa yansıyan davranışlar nesnel yanı, dışa vurulmayan duygu ve düşünceler öznel yanı oluşturur. Örneğin; insanın üzülmesi, bir şeyleri umut etmesi iç yaşantısı, yani öznel yanıdır. Oysa üzüntüsünü ağlama biçiminde dışa vurması ya da umut ettikleri için çaba harcaması nesnel yanıdır.
Kişilik sözcüğü günlük konuşmalarda sık sık geçer. Birinden söz ederken çoğu zaman, "kişilik sahibi", "Güvenilir kişiliği var.", "kişiliği zayıf, "kişiliği si¬lik", "kişiliksiz" gibi deyimler kullanır, tanımlamalar yaparız.
Yine günlük konuşmalara kulak verildiğinde, kişilik sözcüğünün genellik¬le "mizaç", "huy", "karakter" gibi sözcüklerle eş anlamda kullanıldığı görülür. Kişilik konusunda önemli kavram karışıklıklarına sık rastlanır.