Zekâ bölümü 120'nin üzerinde olanlar üstün zekâlıları oluşturur. Başarıla¬rıyla tanınmış insanların çoğu üstün zekâlılar arasından çıkar. Üstün zekâlı çocuklar yaşıtlarına göre çok daha erken yaşlarda konuşmaya ve yürümeye başlar. Çevresindeki olayları ve nedenlerini çabuk kavrar. Zihinsel faaliyetle¬ri daha fazladır. Örneğin; İngiliz filozofu John Stuart Mili (Con Sutuart Mil)'in zekâ bölümünün 190 olduğu kabul edilir. Mili 3 yaşında Yunanca öğrenme¬ye başlamış. Goethe (Göthe) 8 yaşında üniversiteye hazırlanmıştır. Zekâ bö¬lümünün ise 185 olduğu tahmin edilmektedir.
Her 400 çocuktan birinin üstün zekâlı olduğu sanılmaktadır. İyi eğitim görmüş, iyi yetiştirilmiş üstün zekâlılar toplumun dinamik gücünü oluşturur.
Zekâ düzeyi düşük olanlar yanında, zekâ düzeyi yüksek çocuklar da birey, aile ve toplum açısından sorun yaratırlar. Algıları, düşünceleri, öğrenmeleri kendi yaş gruplarında bulunan çocuklara oranla üstün olduğundan, bunlar için özel eğitim yapan kurumlar gereklidir. Bunlar zekâlarına uygun biçimde eğitilip değerlendirilemezlerse birçok ruhsal sorun, hatta bunalımlar ortaya çıkabilir. Öte yandan, ender bulunan ve iyi eğitilirse bilim ya da sanat yönün¬de topluma büyük katkılar sağlaması olası bir değer yitirilmiş olur.
Üstün zekâlılıkta da kalıtım ve çevre koşullan birlikte etken olmaktadır. Zekâ testlerini geliştiren psikologlardan L. Terman, zekâ testinden 130 dola¬yında puan alan 1.500 çocuğu 35 yıl boyunca izlemiştir. Bu çocukların %50'si-nin yüksek öğrenimi olan ya da uzmanlıkları olan kişilerin çocuğu olduğunu bildirmiştir. Bunların çoğunun başarılarının devam ettiği saptanmıştır. Üstün zekâlı olduğu hâlde yaşamda başarılı olamayan kişiler de vardır. Çevre koşul¬ları bu nedenle önemlidir.