Zeka, bireyin algılama, yönelim, bellek, soyutlama, kavramsallaştırma, neden sonuç bağlantılarını kurabilme, gerçeği değerlendirme, yargılama gibi bilişsel işlevlerini düşünebilme, anlatabilme, öğrenme ve uyum için bütünleştirerek kullanabilme yetilerini içerir. Bireyin zeka düzeyi zeka ölçekleri ile değerlendirilmelidir. Bu ölçeklerden en yaygın olarak kullanılanı Wenchsler Zeka Ölçeğidir. Zeka Bölümü (IQ- Intellegence Quotient) zeka yaşı ile takvim yaşının 100'e çarpılması ile elde edilir. 90 ile 115 arasındaki zeka bölümü normal olarak kabul edilir. 115'in üstünde çıkan zeka bölümleri yüksek, üstün ve çok üstün zekayı göstermektedir. 70-90 arası sınır zeka düzeyini (avaraj zeka) ve 70'in altında ki zeka bölümleri ise değişik düzeyde zeka geriliklerini gösterir. Dikkat edilmesi gerekir ki, bu rakamlar yalnızca standardizasyonu yapılmış zeka ölçekleri uygulanabiliyorsa yapılabilir. Konu üzerinde uzmanlaşmamış kişiler tarafından yapılan analizler ise sadece bir tahmin olarak kalacaktır. Zeka üzerinde yanlış yargılara varmak, çocuğun gelişim sürecini de olumsuz etkileyebilir.

Yetişkin insanin zekasında bir gerileme genellikle bunama anlamına gelir ki, bunamyı geciktirmek zihnin çeşitli egzersizlerle sağlıklı kalması sağlanabilir. Organik beyin bozuklukları da insanın zekada gerilemeye neden olabilir.

Geri zekalılık ise çocukta bir gelişme geriliğinin belirtisidir ve bu gelişme geriliği çocuğun bilişsel, dil, haraket ve sosyal yetilerinde kendini gösterir.