Bir zekâ testinin geçerli ve güvenilir olması, uygulandığı toplum için norm¬larının ve standartlarının bulunmasına bağlıdır. Örneğin; bir test geliştirildiği toplum dışında başka bir toplumda uygulandığında normları farklı olacağı için değerlendirmelerde niceliksel özelliklerden çok niteliksel özelliklere önem verilmelidir. Başka bir deyişle normlara, zekâ bölümlerine, puanlara katı bir şekilde bağlı kalmaktansa, kişinin genel olarak ne yapabileceği ya da yapamayacağı üzerinde durulmalıdır.
Aynı şekilde kişinin zekâ düzeyini "ZB: 107" (orta) diye bildirmek de yan¬lıştır. Kişinin günlük yaşamı, uyumu, testin uygulandığı andaki davranışları da değerlendirme kapsamına alınmalıdır. Aksi takdirde bir etiketleme söz konusu olur. Bir rastlantı sonucu kişinin zekâ bölümü 111 de çıkabilir. 107 ile 111 arasındaki 4 puanlık fark, kişinin orta üstü zekâ değerlendirmesi alması¬nı sağlar.
Psikolojik testlerin sonuçlarına dayanarak insan yaşamını etkileyen karar¬ları alırken dikkatli olmak gerekir. Örneğin; bir katilin duruşmasında, savun¬ma "Akıl hastalığı nedeniyle suçsuzdur." diyebilir. Mahkeme, böyle bir du¬rumda, kişinin zekâ ve kişilik özelliklerini, hasta olup olmadığını öğrenmek ister. Uygulanan psikolojik testler tek başına kullanılmamalıdır. Karar verme sürecinde dikkatli olmak ahlaki, hukuksal ve sosyal yanlışlıkları önler.
Testler, kültürel gelişme ortamını bulamamış olan bireyleri değerlendir-mede dikkatle kullanılmalıdır. Yoksa adil bir değerlendirme yapılamaz. Kı¬saca, testler sadece danışma işlevi görürler. Ayrıca karar verirken son ölçüt olarak alınmamalıdır. Testler tek başlarına kullanıldıkları zaman bazen haksız sonuçlara neden olurlar. Bu yüzden testlerle birlikte diğer bilgilerin de kullanılmasıyla yapılan değerlendirmeler daha sağlıklıdır.